Crowdfunding science!

Crowdfunding is een relatief nieuw concept. Sites als Kickstarter en Indiegogo stellen mensen in staat hun ideeën, producten en projecten aan een breed publiek te presenteren. Iedereen die een project graag gerealiseerd ziet worden kan vervolgens een bijdrage leveren door middel van een donatie of investering. De makers van een project weten dat ze een bepaald bedrag moeten ophalen om hun idee te realiseren. Bijvoorbeeld minimaal € 10.000,- voor de realisatie van een prototype en nog eens € 15.000,- voor de massaproductie van het product. In totaal dient er dan € 25.000,- te worden opgehaald. Als er niet genoeg investeerders zijn om het totaalbedrag op te halen, dan faalt het project en krijgen alle investeerders die iets hebben bijgedragen hun geld terug. Blijkt het project echter zeer succesvol, en loopt er meer geld binnen. Dan kunnen er zogenaamde “strechgoals” worden gefinancierd. Een stretchgoal is een volgende trap in de financiering. Stel het project haalt € 30.000,- op binnen de deadline. Dan kan het extra opgehaalde geld worden ingezet voor extra’s. Bijvoorbeeld het product in tien verschillende kleuren uitbrengen. Of een tweede product voor de helft van de prijs. Er is geen limiet aan de hoeveelheid stretchgoals die toegevoegd kunnen worden. Zolang het benodigde geld maar wordt opgehaald.

Het mooie van crowdfunding is dat er weinig risico aan verbonden zit voor de bedenkers van een project alsmede de investeerders. Blijkt een project niet populair genoeg krijgt iedere investeerder zijn geld terug. Als het benodigde bedrag wel opgehaald wordt, kunnen de bedenkers van het project meteen aan de slag. Ze hebben de zekerheid dat ze genoeg geld hebben opgehaald om hun doel te behalen. Traditioneel worden producten, projecten, diensten en ideeën vanuit een “top-down” structuur aangeboden. Crowdfunding is een geweldig voorbeeld van een zg. “bottom-up” structuur.

Crowdfunding blijkt zo succesvol te zijn dat ook wetenschappers ermee aan de slag zijn gaan. Zoals het goede wetenschappers betaamd zijn ze gaan experimenteren met het crowdfund concept om te achterhalen wat er voor nodig is om een project het financieringsdoel te laten behalen. Onder de naam #SciFund Challange hebben ze een soort van Kickstarter specifiek voor wetenschappelijke projecten opgezet.

Wat dit project zo interessant maakt is dat ze er in zijn geslaagd zelfs hele saaie projecten te financieren. Namelijk een project dat gericht was op het studeren van meetfouten die gemaakt kunnen worden bij het tellen van onderwaterorganismen. Laten we eerlijk zijn. Dat klinkt lang niet zo boeiend als een wetenschappelijk project gericht op het bestrijden van longkanker. Hoe is het de wetenschappers dan toch gelukt voldoende mensen te interesseren in het financieren van een droog wetenschappelijk experiment? Zoals het filmpje duidelijk maakt, blijkt het van ultiem belang te zijn dat er actief gecommuniceerd wordt met potentiële investeerders. Simpelweg vragen om geld is niet genoeg. Het is noodzakelijk dat de geldzoekers van een project uitleggen waarom ze zelf zó enorm enthousiast zijn over hun idee en hun enthousiasme over te brengen op het publiek. Vertel wat voor voordelen het uitvoeren van het project heeft en wat  de mogelijke gevolgen ervan zijn. Tevens dient het project zoveel mogelijk bekeken te worden door potentiële investeerders. Deel het project met vrienden en familie via Facebook en Twitter. Maar stel ook verschillende media op de hoogte! Kranten, lokale bladen of media gericht op een doelgroep die je project waarschijnlijk zal waarderen. Hoe groter het publiek en hoe meer ze betrokken worden bij het project, des te groter de kans op een succesvolle financiering. Zelfs bij projecten die op het eerste gezicht als saai worden ervaren!

Onderstaande afbeelding laat goed zien hoeveel pagina bezichtigingen bepaalde vormen van communicatie met potentiële investeerders oplevert.

SciFundChallange_Crowdfunding

Bron & foto: scifundchallenge.org